فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٩٥ - شيعه و ادبيات عرب

همين جهت از تمدن هاى پيشين و پسين، جدا مى شوند، ما در اين جا مشاركت شيعه را در فنون و علوم اسلامى بيان مى كنيم تا روشن شود آنان به سان ديگر طوايف اسلامى در خدمت علم و دانش بوده و بالاخص در خدمت قرآن و سنت، انجام وظيفه نموده اند و امّا سه بخش ديگر را به وقت ديگر موكول مى كنيم و شايد هم گفتگو در آن سه بخش خارج از موضوع كتاب ما باشد.

شيعه و ادبيات عرب

از آنجا كه كتاب رسمى مسلمانان، قرآن است، و آن به زبان عربى مى باشد مسلمانان ناچار بودند كه به تدوين قواعد زبان عربى همت گمارند تا بدين وسيله كتاب آنان پايدار بماند و براى ديگر اقوام، قابل فهم و مراجعه باشد. عرب هاى قحطانى و عدنانى پيش از آن كه با اقوام ديگر درهم آميزند، به صورت صحيح سخن مى گفتند ولى آنگاه كه اجانب در ميان آنان فزونى گرفتند و بر اثر فتوحات و پيوستن قوميات غير عرب به اسلام، زبان عربى دچار خلل و اشكال گشت، از اين جهت، ضرورت ايجاب مى كرد كه قواعد اين زبان به وسيله عالمان تدوين گردد كه هم خودى ها از آن بهره بگيرند و هم بيگانگان.[١] اينك به معرفى بعضى از اين شخصيت ها مى پردازيم: